Wystawa Tomasza Mroza (ur.1979), łącząca najnowsze prace z pracami z okresu wczesnego dzieciństwa jest autorefleksją artysty nad własną twórczością i życiem. Spojrzenie w przeszłość i próba podsumowania drogi twórczej zaktualizowanej do bierzącego momentu nadają wystawie proto-retrospektywny charakter. Ryzyko ‘retrospektywy’ w młodym wieku jest jednak pozorne, bowiem na podsumowania nigdy nie jest za wcześnie ani za poźno a w wypadku tejże wystawy podsumowanie stało się naturalnym, wewnętrznym impuslem artysty wyrażonym w formie prac zaaranżowanych w sekwencjach chronologicznych i układach przestrzennych. Droga artystyczna Mroza, pomimo jego młodego wieku jest imponująca, gdyż trwa już dwadzieście pięć lat, zaś gest powrotu do dawnych prac nie jest ironicznym żartem – wręcz przeciwnie, jest przemyślaną, dojrzałą decyzją artysty. Świadome przywołanie własnej twórczości ukazuje z jednej strony konsekwentne fascynajce i artystyczne inspirajce Mroza takie jak przemoc, świat bajek, produkcje filmowe, czy kultura materialna współczesnej cywilizacji, z drugiej zaś strony jest namysłem nad życiem osobistym i biegiem zdarzeń własnej historii siegającej najdalej do lat 80-tych. Prace artysty niepozbawione autoironii i poczucia humoru wypełniają wszystkie pomieszczenia galerii Czarna. Całość wystawy, tworząca niejako samodzielną pracę, poprzez ciężar podjętego tematu – sztuka i życie – czyni pokaz iście poważnym. Życie artytsty widziane poprzez pryzmat sztuki, czy też sztuka widziana poprzez pryzmat życia to dwa główne, obecne w większości prac wątki. Wystawa obejmująca 15 prac w równym stopniu prezentuje wyobraźnię artysty oraz strumienie jego myśli biegnące w najróżniejszych kierunkach i zarazem proces twórczy podporządkowany woli twórcy zastanawiającego się nad sensem sztuki i jej produkcji, proces zmierzający do materializacji artystycznych idei wbrew różnym przeciwnościom losu, na przekór wszystkiemu i wszystkim. Pokaz rozpoczyna pokój dzieciństwa w którym prezentowane są najstarsze prace Mroza: drzeworyty “Cipa i cycki” z 1986 r. stworzone przy pomocy warsztatu małego stolarza, prace na papierze: "Wygryzione i wylizane piersi z katalogu Quelle" z 1987 r. jak również seria prac (rzeźba i rysunki) poświęcona He-Man-owi - kultowemu bohaterowi dzieciństwa artysty. W kolejnych pomieszczeniach zobaczyć można m.in. uwodzicielski w warstwie wizulanej i narracyjnej film bazujący na materiałach found footage (od bajek do materiałów porno), ślady człowieka bedące metaforą ucieczki przed czymś nieznanym i niepoddanym kontroli, człowieka który przy pomocy nieznanej siły wyleciał w kosmos lub eksplodował, pozostawiając po sobie tylko dymiące buty. Do najnowszych prac zrealizowanych specjalnie na wystawę należą gigantyczna “Pchła Szachrajka” która bezskutecznie próbuje wypowiedzieć światu swoje mądrości i dekoracyjny krzew octu wyrastający z bursztynu prezentowany w przestylizownym roślinnymi wzorami wnętrzu. Praca kulminująca narrację wystawy nacechowana dużym potencjałem interpretacyjnym to gigantyczna rzeźba “Rak sztuki” w formie osiodłanej komórki rakowej.